გიორგი ლომოური – კონფლიქტის მართვის ტაქტი

ნებისმიერ ორგანიზაციაში, მენეჯერები, ადმინისტრატორები, გადაწყვეტილების მიმღები პირები დროის მნიშვნელოვან პერიოდს ხარჯავენ კონფლიქტების მოგვარების მცდელობაზე.  ამ მცდელობებიდან შეიძლება გამოვყოთ რამოდენიმე სტილი :

1. განრიდების  სტილი – განრიდების სტილი არის არათანამშრომლობითი. აქ მენეჯერი/ადმინისტრატორი იგნორირებას უკეთებს კონფლიქტებს იმ იმედით, რომ ისინი თავად გამოსწორდება. პრობლემის მოგვარება უბრალოდ დროებით შეჩერებულია.
2. კომპრომისული/თანამშრომლობითი  სტილი – კომპრომისული სტილი წარმოადგენს ბალანსს ორგანიზაციისა და ინდივიდის საჭიროებების შესახებ. ამ სტილის ორიენტირი გახლავთ  მოლაპარაკება, ორ უკიდურეს პოზიციათა შორის საერთოს მონახვა, გარიგება და ისეთი გადაწყვეტილების ძიება, რომელიც დამაკმაყოფილებელი ან მისაღები იქნება ორივე მხარისათვის.
3. მეტოქეობის სტილი – მეტოქეობის სტილის გამოყენება ქმნის მოგება-წაგების სიტუაციებს. მენეჯერი/ადმინისტრატორი არ თანამშრომლობს კონფლიქტის გადაწყვეტის მცდელობაში. მეტოქეობა ყოველთვის იწვევს დაპირისპირებას, რომლის დროსაც სხვათა ხარჯზე უნდა მოხდეს მიზნების მიღწევა. ძალაუფლება გამოიყენება დამორჩილების მისაღწევად.
4. შეგუების სტილი – მენეჯერი/ადმინისტრატორი ქვემდგომთა მოთხოვნებისადმი წინააღმდეგობას წყვეტს. მორჩილებითი/დამთმობი მიდგომა.

მიუხედავად ამ 4 განსხვავებული სტილისა, მკვლევარები თვლიან, რომ თითოეული შეიძლება იყოს ეფექტიანი, გამომდინარე სიტუაციიდან.  მაგ :

1. განრიდების სტილი – როცა საკითხი ტრივიალურია; –  როცა ხარჯები აჭარბებს გადაწყვეტის სარგებლიანობას; – სიტუაციის განმუხტვისათვის; – როცა აუცილებლობას წარმოადგენს მეტი ინფორმაციის მიღება; – როცა სხვები უფრო ეფექტიანად გადაწყვეტენ პრობლემას; – როცა პრობლემა წარმოადგენს სიმპტომს და არა მიზეზს. 
2. კომპრომისული/თანამშრომლობითი სტილი – როცა ” ჩიხი ” წარმოიქმნება; – ქმედებების დასაჩქარებლად, როცა დრო მნიშვნელოვანია; – როცა მეტოქეობა წარუმატებელია;- როცა მიზანია სწავლა ; – იმ უარყოფითი შეგრძნებების დასაძლევად, რომელიც ხელს უშლის ურთიერთობას. .
3. მეტოქეობის სტილი – როცა სწრაფი ქმედებაა აუცილებელი; – როცა საკითხი მოითხოვს არაპოპულარულ ქმედებას, მაგალითად ხარჯების შემცირება; – როცა საკითხი სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ორგანიზაციის კეთილდღეობისთვის; –  იმ ინდივიდთა წინააღმდეგ, ვინც უპატიოსნოდ სარგებლობს სხვა ადამიანების კეთილგანწყობით. 
4. შეგუების სტილი – როცა აღმოაჩენთ, რომ შეცდომა დაუშვით; – როცა საკითხი უფრო მნიშვნელოვანია სხვათათვის; – როცა დამარცხება გარდაუვალია; – ქვემდგომებისათვის იმ შანსის მისაცემად, რომ ისწავლონ საკუთარ შეცდომებზე. 

ისევე როგორც სხვა მრავალ საკითხში, არ არსებობს კონფლიქტის მართვის ერთადერთი სწორი გზა. კონფლიქტის წარმატებული მენეჯმენტი არის სიტუაციასთან სტილის ფრთხილად დაკავშირება.

P.S.  – ე.წ  – ” კონფლიქტის მართვის ტაქტი”